FAQ Workshops
Workshop de Ontdekkings Reis voor Kinderen
Vraag 1 :
Moet mijn kind met een probleem zitten om naar deze workshop te gaan?
Antwoord:
Nee, helemaal niet. Heel veel kinderen die komen hebben eigenlijk niet zulke grote problemen. Tegelijkertijd hebben we ook als we pas 5 zijn al een hoop dagen geleefd. De kans is groot dat je als kind toch al een paar dingen hebt beleefd die een aanleiding vormen om bepaalde overtuigingen over jezelf te geloven. Bijvoorbeeld als je uitgelachten wordt op school over je nieuwe jas. Kinderen (en volwassenen) zijn heel snel in het vormen van conclusies. Een kind zou kunnen denken: " De kleren die ik draag zijn niet mooi, vinden ze dat allemaal? Misschien ben ik wel niet mooi" Conclusie gemaakt. En een kind kan dan gaan zoeken naar bewijzen om deze conclusie te geloven. Zo ontstaat een onschuldig patroon, waar een kind onbewust toch last van kan hebben.
Op de workshop De Ontdekkings Reis voor Kinderen onderzoekt een kind wat het gelooft over zichzelf en wat het heeft meegmaakt waardoor het zoiets gelooft.
Vraag 2 :
Krijgt mijn kind er geen last van als het andere kinderen hoort praten over wat zij hebben beleefd? Is dat wel goed voor mijn kind?
Antwoord:
In de afgelopen jaren hebben wij gemerkt dat kinderen er helemaal geen last van hebben wat andere kinderen hebben meegemaakt. Ze horen het, bedenken zichzelf "Oh wat naar voor hem/haar" of "He, zoiets heb ik zelf ook beleefd" en gaan verder met hun eigen beleving.
Daarnaast hebben we het in de workshops over het leven, dingen die ons allemaal kunnen gebeuren, of al zijn gebeurt. Kinderen leren te kijken vanuit compassie naar elkaar en als een kind een ervaring van een ander niet heeft meegemaakt blijft het niet plakken/hangen tenzij het kind er zelf affiniteit mee heeft, d.w.z. dat het kind ergens ook met hetzelfde zit of er een angst voor heeft. En dit kan tijdens een workshop opgelost worden.
Kinderen vinden het heel fijn om anderen te horen praten over hun gevoelens. Het brengt bij de kinderen een gevoel van saamhorigheid, en geeft herkenning: "Oh, andere kinderen voelen dingen dus ook zo als ik" Wij mensen lijken toch meer op elkaar dan dat we op eerste gezicht zouden denken.
Vraag 3 :
Ik wil graag mijn hele gezin laten meedoen. Is dat wel goed om ze allemaal tegelijk te sturen?
Antwoord:
De kinderen krijgen tijdens de dag een aantal keren plenair uitleg. Daarna gaan ze met de trainers uiteen in sub-groepjes, om bijvoorbeeld te praten of te tekenen over herinneringen en gevoelens.
Kinderen uit hetzelfde gezin zitten nooit bij elkaar in hetzelfde subgroepje. Zo wordt de privacy en de belevingswereld van elk kind beschermd en kan het kind ook vrij zijn om ervaringen te delen die samenhangen met andere gezinsleden, zonder daarvoor meteen in conflict te moeten gaan met het broertje/zusje.
Vrienden en vriendinnen kunnen wel bij elkaar in het subgroepje werken. We merken dat dit vaak hun band versterkt. Soms besluiten we (naar aanleiding van de info van ouders) om twee vrienden niet bij elkaar in het groepje te plaatsen, zodat ze beide meer ruimte kunnen ervaren.
Vraag 4:
Waarom kan ik als ouder eigenlijk niet bij deze dag aanwezig zijn?
Antwoord:
Kinderen voelen zich heel loyaal naar de ouders. Als een kind iets heeft beleefd met de ouder dan is dat vaak heel moeilijk om echt te vertellen waar de ouder bij is. Omdat ze hun ouders niet willen kwetsen, zeker niet waar anderen bij zijn. Als de ouders erbij zijn kan dit tot gevolg geven dat een kind achterhoud wat het werkelijk dwars zit, en dus niet kan loslaten wat er speelt en vrijheid kan ervaren.
Vraag 5: Mijn kind is nog maar 5. Ik weet niet of ik hem alleen kan achterlaten. Misschien wil hij niet dat ik wegga als we afscheid nemen.
Antwoord: Als je voelt dat jouw kind er nog niet aan toe is om alleen naar een workshop te komen, dan kan het een uitkomst zijn om samen met een vriendje of broertje of zusje te komen.
Als jouw kind dan nog steeds niet wil, is het misschien een idee om eerst een individuele sessie af te spreken.
We merken af en toe dat het voor de ouder juist moeilijk is om haar/zijn kind achter te laten. En het kind dus op de gevoelens van de ouders reageert en daarom niet wil. Soms adviseren we om nog een tijdje te wachten met het volgen van een workshop.
Vraag 6: Ik ben heel enthousiast over de workshops, maar mijn zoon/dochter ziet het niet zo zitten. Wat moet ik doen?
Antwoord: Het is heel normaal voor sommige kinderen om geen zin te hebben in de confrontatie met zichzelf. Want dat is wat er op speelse wijze gebeurt op de verschillende workshops. Je kunt een kind niet dwingen. Net zo min als je je vrienden of partner kunt dwingen om iets te doen waar jij echt achter staat. Soms is het een kwestie van geduld hebben.
En soms helpt het ook om bijvoorbeeld deze website te laten zien.
Vraag je kind: Waarom wil je niet gaan?
Sommige kinderen spreekt het idee niet aan, of gaan liever voetballen of naar een feestje van een vriendje. En dat kan een hele goede keuze zijn. We hoeven niet allemaal hetzelfde leuk te vinden!
Je kunt in dit geval ook altijd even naar het kindercentrum mailen of bellen.
Vraag 7: Hoe leg ik aan mijn kinderen uit wat ze op de workshop "de Helende Reis" gaan doen?
Antwoord: Voor jonge kinderen tot ongeveer 8 jaar kun je het verhaal achter in het boek: "De helende Reis voor kinderen" van Brandon Bays voorlezen, en vervolgens na praten over wat genezing betekent. Vraag aan je kind of het zelf voorbeelden weet van dingen die zijn genezen (beter kunnen worden) in zijn of iemand anders leven.
Je kunt als ouder ook zelf praten over je eigen ervaringen met de Helende Reis. Veel kinderen zijn daar heel nieuwsgierig naar.
Je kunt ook de kinderpagina (bij therapieën kinderpagina) gedeeltelijk voorlezen aan de kinderen, of ze de plaatjes op deze website laten zien.
Oudere kinderen en jongeren kunnen zelf rondkijken op deze website (en de reacties lezen) en nagaan of dit ze aanspreekt.
